MIJN 5 GROOTSTE ERGERNISSEN OMTRENT VLIEGEN

Vliegen, ik heb er een haat/liefde verhouding mee. Ik houd ervan om in een vliegtuig te stappen, want het brengt me naar een nieuwe bestemming of naar een fijne vakantie. Maar dat vliegen an sich… daar hoef je me dan eigenlijk weer niet voor wakker te maken. Waar je me wel voor wakker mag maken? Dat moment dat je uit het vliegtuig stapt op locatie, maar hé dat gaat niet zonder al die ellende vooraf. Klaar voor een potje oud Hollands klagen? Hier komen mijn grootste ergernissen omtrent vliegen.

1. WACHTEN… EN NOG EENS WACHTEN… EN NOG EEN RIJ…

De ellende begint al op het vliegveld. Je zet nog geen stap binnen of je staat al in de rij. Tuurlijk, veiligheid voorop, maar op sommige momenten kun je de pech hebben dat het voelt alsof je in de rij staat voor het Carnaval Festival in de Efteling. Je gaat er nog nét niet van neuriën… Tutututuu tututuuutuu, je hebt het liedje in je hoofd nu, wedden? 

2. DIE EEUWIGE STRUGGLE MET DIE HANDBAGAGE

Heb je weleens geteld hoevaak dat super handige en fijne handbagage koffertje opengaat op het vliegveld? Te vaak. Te beginnen bij de controle, waar je al je shampootjes en parfum uit je handbagage moet halen om te checken of jij niet toevallig een bommetje van die vloeistof in elkaar hebt gedraaid. (Veiligheid voorop, ik snap het, ik snap het). Vervolgens kun je nog al je elektronica en adapters eruit halen want ook daar kun je tegenwoordig heel veel andere dingen mee doen dan waar ze voor bedoeld zijn. Goed, dan rits je je koffer weer dicht maar dan begint pas echt de ellende… Tenminste, wanneer je vliegt met een budgetmaatschappij. Ik weet niet hoe jij dat doet, maar naast dat koffertje heb ik ook altijd een klein tasje bij me. Waarin mijn paspoort, telefoon, portemonnee en vliegticket zitten. Gewoon, de belangrijke spullen die handig zijn om bij de hand te hebben. Budgetmaatschappijen tolereren een klein tasje – dat je heel je vlucht om kunt houden – niet. Wat wél mag, is al die spullen uit dat kleine tasje halen, het tasje in de handbagage koffer doen – gaat ‘ie weer, die rits – en al je spullen los mee het vliegtuig in nemen. Als dát nou niet handig is… Vervolgens mag je ook nog hopen dat je geliefde, handige handbagage koffertje niet alsnog in het ruim wordt gedonderd omdat iedereen natuurlijk het maximum aan handbagage meeneemt, nu de ruimbagage alleen voor elitaire personen lijkt te zijn, personen die wel €45 voor een koffer over hebben. Not me, not me.

3. HET GEVECHT OM DE ARMLEUNING

Ik heb nog nooit in mijn eentje gevlogen, gelukkig. Helaas is het weleens voorgekomen dat ik niet naast mijn reispartner kon zitten en ik mijn rij moest delen met vreemden. Dit betekent helaas ook dat je, je armleuning moet delen met een vreemde. Ik denk dat ie-der-een wel begrijpt dat dit nogal een struggle is. De gemiddelde vliegtuigstoel is sowieso al niet erg comfortabel waardoor je al gedwongen wordt om rechtop te zitten met je benen in je nek – ik vraag me nu overigens af wat de ARBO hiervan vindt? – én dan heb je ook nog de pech dat je vervolgens niet weet waar je, je arm moet laten. Eigenlijk voer je de hele reis een soort van koude oorlog met je buurman.

4. HYGIENE

In de zomer is het vaak een feestje in het vliegtuig, me name op de terugreis. Op zonnige en warme bestemmingen zijn vliegvelden niet allemaal voorzien van goede airco én weten sommige mensen ook niet hoe ze daar mee om moeten gaan. Als ik ga vliegen heb ik altijd een toilettasje bij de hand met daarin een flesje deodorant, parfum en op Intercontinentale vluchten nog wat extra verzorgingsproducten. Helaas vindt niet iedereen het vanzelfsprekend en zo komt het regelmatig voor dat (de walm van) mensen je in het gangpad tegemoet komen lopen, waardoor je echt even een schietgebedje doet dat deze persoon niet naast je komt zitten. Serieus mensen, hoe moeilijk is het om een flesje deodorant mee te nemen?

5. SPANNING EN SENSATIE BIJ DE BAGAGEBAND

Goed, dan zijn we eindelijk aangekomen op de plek van bestemming en dan begint het wachten weer… Dit keer is het wachten zenuwslopend, althans, zo ervaar ik het. Ik ben als de dood dat mijn koffer ooit niet aankomt – het zijn maar spullen – maar je vakantie begint toch écht wel kut als je ineens zonder beha’s en zomerjurkjes zit. Daarnaast kun je de bagageband vaak niet eens zien door die horde mensen die als een kolonie mieren smachtend aan het begin van die band staan te koekeloeren. Om een glimp van je koffer te kunnen vangen kun je het best aan het eind van de band gaan staan. Het laat vaak even op zich wachten, maar de koffer komt altijd – afkloppen – laat de vakantie maar beginnen!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.