NAPELS | HET AUTHENTIEKE ITALIE VIND JE HIER

Napels heeft niet de allerbeste reputatie, zo bleek toen ik aan meerdere mensen vertelde dat ik naar Napels op reis ging. De maffia is nog steeds aanwezig, de politie is corrupt en het is een grote bende op straat, allemaal dingen waar men mij voor waarschuwde toen ik vertelde dat ik een bezoek ging brengen aan deze stad.

Het kon me eerlijk gezegd weinig schelen wat mensen allemaal zeiden, ik wilde erheen. Sterker nog, ik wilde er mijn 25e verjaardag vieren! Zo gezegd zo gedaan, eind mei stapte ik samen met mijn vriend in het vliegtuig naar Napels. De grootste stad aan de Amalfi kust.

DE OUDE STAD (QUARTIERI SPAGNOLI)

De stad is onderverdeeld in twee grote delen die heel makkelijk in elkaar overlopen. Oud en nieuw, modern en authentiek. Zelf hadden wij een AirBnb gehuurd in het oude gedeelte van de stad. Onze luxe AirBnb (hier) bevond zich in een smal steegje met hoge huizen waar de waslijnen kriskras door elkaar hangen en de wat oudere locals buiten op straat rustig bezig zijn met het maken van verse pasta. Wat me opviel was de bescheiden houding van de locals. De mensen zijn totaal niet opdringerig naar toeristen toe, ze zeggen gewoon vriendelijk gedag zonder meer van je te willen. Leven en laten leven, zo ervoer ik het. Zo erg dat ik me af en toe echt een stoorzender voelde als ik met mijn camera en plattegrond langsliep.

Je kunt er uren dwalen door de smalle steegjes, het voelt echt alsof de tijd hier flink heeft stilgestaan. Het is allemaal zo mooi, zo simpel maar zo kwetsbaar, echt het oude Italie. Hoewel de locals trots zijn op hun stad, valt het me op dat deze mensen wel een troep maken. Ik moet toegeven, de oude stad van Napels ligt vol met zooi, troep die verspreid wordt door de locals die werkelijk alles wat ze vasthebben op de grond gooien zodra het niet meer nuttig is. Je kunt precies de toeristen ertussenuit pikken, deze lopen namelijk braaf naar de prullenbak, die 9 van de 10 keer ook uitpuilt. Iedere ochtend rijden er rond een uurtje of 6/7 schoonmakers door de stad om alles op te ruimen maar het is door het nonchalante gedrag slecht bij te houden. Aan het eind van de avond barst de stad letterlijk uit zijn voegen. Toch vond ik de stad niet stinken, to be honest: Venetië stinkt veel erger!

HET ETEN

Napels is de stad van de pizza, de pizza margeritha is hier uitgevonden. Pizzaria da Michele is een van de bekendste van Napels. Hier staat ’s avonds een rij, daar word je bang van. Je kunt hier beter even stoppen voor een lunch, maar ook dan is het druk. Nu ben ik niet zo’n grote pizzaliefhebber (OOPS), maar voor een goede pasta kun je me ’s nachts wel degelijk wakker maken. Vermijd de nieuwe stad en het “hippe centrum” en blijf in het oude gedeelte. Zoek een tentje waar veel Napolitanen zitten en obers je niet aanvliegen. Hoe minder de ober in je geinteresseerd is, hoe beter het eten. Een tip is ook om vooral overdag goed op te letten welke tentjes goed bezocht worden, Napolitanen eten vooral ’s middags uitgebreid.

Het allerbeste restaurant ontdekte wij dan ook per toeval tijdens het middaguur. Hier eet je voor een klein prijsje de allerbeste verse pasta met kreeft, of vongole of met garnalen. De smaak is zó goed, simpel maar zulke verse, authentieke pasta’s voor een echte Italiaanse prijs. Arun en ik hebben al veel restaurants gehad door heel Italie, maar dit blijft echt de allerbeste. Alleen al om deze reden gaan wij sowieso een keer terug. Het restaurant heet Locanda ‘Ntretella en vind je vlakbij de winkelstraat Via Toledo, reserveren is aan te raden.

DE BESTE BEZIENSWAARDIGHEDEN

Hoewel ik het heerlijk vind om door het oude centrum van Napels te struinen was er één reden om dit gedeelte even te verlaten: Castel Sant’Elmo. Dit kasteel ligt op de top van een berg in het moderne gedeelte van de stad, het gebouw geeft je een panaroma uitzicht over het centrum en de golf van Napels, breathtaking views aan alle kanten. De meeste mensen nemen de metro terug naar de oude stad. Wij besloten doormiddel van trappen die dwars door de oude wijken van de stad lopen, terug te lopen. Het is een wandeltocht van 1 uur met veel ongelijke treden en scheve stoepen maar het uitzicht is adembenemend. Het mooiste van alles? We zijn op die weg geen toerist tegengekomen, sterker nog, op één bewoner na die met zijn boodschappentasje zijn erf af kwam lopen (zijn huis ligt dus aan die trappen woont, hoe dan?!) zijn we niemand tegengekomen. En dat terwijl die tocht naar beneden nog mooier was dan het uitzichtpunt zelf.

Op Piazza del Plebiscito vind je de kerk San Francesco di Paola, deze prachtige robuuste kerk vind je aan het eind van de grootste winkelstraat van Napels: Via Toledo. Je vindt hier dan ook veel studenten en scholieren die hier in de middag met grote groepen wat eten en drinken op het plein of op de trappen van de kerk. Er hangt een hele relaxte vibe, wat meer dan welkom is als je net de drukke winkelstraat komt uitgelopen.

Conclusie? Eerst Napels zien dan sterven? Ik ben het er volledig mee eens! Ik vond dit serieus de meest bijzondere stad van Italie. Het is (nu) nog niet zo toeristisch waardoor je, je echt waant in het oude Italie. Wij gaan zeker terug.

 

1 Reactie

  1. 7 augustus 2017 / 10:42

    Ik ben vorig jaar naar Naples gegaan, zo mooi stad!
    Ik was niet bang, ech niet.
    Je moet een goede seria Gomorrah over Naples and mafia zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.